فقط برای خودم هستم "من...!"

                                            خود خودم...

  نه زیبایم و نه عروسکی و نه محتاج نگاهی...!

      برای تو که صورتهای رنگ شده را می پرستی

                                                      نه سیرت آنها را

                         هیچ ندارم...

                  راهت را بگیر و برو.............

              حوالی من توقف ممنوع است.


  رفیق دستشو گذاشت رو شونه رفیقش ازش پرسید:

                  تو قویتری یا من؟

رفیق گفت:من.

رفیق اولی با دلی گرفته دستشو از شونه رفیقش برداشت

دو قدم دورتر رفت و باز پرسید:

                  تو قوی تری یا من؟

گفت:تو.  گفت چرا نظرت عوض شد؟

جواب داد:وقتی دستت رو شونم بود فکر کردم دنیا پشتمه.


چه رسم تلخی است:

محبت را میگذارند پای احتیاجت...

صداقت را میگذارند پای ساده بودنت...

سکوتت را میگذارند پای نفهمیدنت...

وفاداریت را میگذارند پای بی کسی ات...

و نگرانیت را پای تنهایی ات...

و آنقدر تکرار می کنند که خودت هم باورت میشه که

                          تنها و بی کس و محتاجی...


صبر کن سهراب...

گفته بودی قایقی خواهم ساخت

دور خواهم شد از این خاک غریب...

قایقت جا دارد؟

من هم از همهمه ی اهل زمین دلگیرم...


خواندنی ها........

یکی باش برای یک نفر،

نه تصویر مبهم در خاطره ی یک صد نفر...

 

خواندم:

"زندگی باید کرد!"

گاه با یک گل سرخ

گاه با یک دل تنگ

گاه با سوسوی امیدی کمرنگ

"زندگی باید کرد!"

گاه با غزلی از احساس

گاه با خوشه ای از عطر گل یاس

"زندگی باید کرد!"

 

یکی میگفت:باید از کنار مشکلات زندگی با سرعت عبور کنی و بگی مییییگ مییییییگ!!!

اما انگار نمی دونست مشکلات رومون نشستن و میگن:انگورررررری،انگورررررررری!!!

 

خدا به فرشته ها شعور داد بدون شهوت

به حیوانات شهوت داد بدون شعور

و به انسان ها هر دو را...

انسانی که شعورش بر شهوتش غلبه کند از فرشته ها بالاتر است

و انسانی که شهوتش بر شعورش غلبه کند از حیوان پست تر...

 

هرگز از بی کسی خویش مرنج،

               هرگز از تلخی این راه مگو،

                    و از این فاصله هایی که میان منو توست 

                                هروقت که دلت تنگ من است،بهترین عکس مرا قاب بکن

                                       پشت نگاهت بگذار:تا که تنهاییت از دیدن آن جا بخورد

                                                    و بداند که دل من با توست در همین یک قدمی...

 

لحظه ها را گذراندیم که به خوشبختی برسیم

                       ولی غافل از اینکه خوشبختی همان لحظاتی بود که با هم گذراندیم....

 

میگی بارونو دوست داری با چتر میری زیرش!

میگی گل رو دوست داری از شاخه می چینیش!

میگی پرنده هارو دوست داری ولی تو قفس نگهشون میداری!

بعد میخوای نترسم وقتی میگی دوسم داری!!؟؟؟؟؟

 

 یادمان باشد وقتی کسی را به خودمان وابسته کردیم!

در برابرش مسئولیم...

در برابر اشکهایش...

شکستن غرورش...

لحظه های شکستنش در تنهایی و لحظه های بی قراریش.

و اگر یادمان برود!

در جایی دیگر سرنوشت یادمان خواهد آورد،

و این بار ما خود فراموش خواهیم شد...

 

چه کسی می گوید:که گرانی شده است؟

دوره ارزانیست!

دل ربودن ارزان!

                   دل شکستن ارزان!

                                         دوستی ارزان است!

                                                           چه شرافت ارزان!

                                                                              تن عریان ارزان!

آبرو قیمت یک تکه ی نان!        ودروغ از همه ارزانتر است...

قیمت عشق چقدر کم شده است!                  کمتر از آب روان...

و چه تخفیف بزرگی خورده،                            قیمت هر انسان....!

 

باغبانی پیرم!که به غیر از گلها از همه دلگیرم... 

کوله ام غرق غم است!

       آدم خوب کم است!

            عده ای بی خبرند!

                  عده ای کور و کرند!

                       عده ای هم پکرند!

دلم از این همه بد میگیرد و چه خوب آدمی میمیرد..............

 

تفاوت عشق و ازدواج

یک روز پدربزرگم برام یه کتاب دست نویس آورد.کتابی بسیار گرون قیمت و باارزش.وقتی به من داد تاکید کرد که این کتاب مال توئه مال خود خودته.و من از تعجب شاخ درآورده بودم که چرا باید چنین هدیه باارزشی رو بی هیچ مناسبتی به من بده.من اون کتاب رو گرفتم و یه جایی قایمش کردم!

چند روز بعدش به من گفت کتابت رو خوندی؟گفتم نه.وقتی ازم پرسید چرا گفتم گذاشتم سرفرصت بخونمش لبخندی زد و رفت.

همون روز عصر با یک کپی از روزنامه ی همون زمان که تنها نشریه بودبرگشت اومد خونه ما  و روزنامه را گذاشت روی میز.من داشتم نگاهی بهش مینداختم که گفت این مال من نیست باید ببرمش امانته.

به محض شنیدن این حرف شروع کردم با اشتیاق تمام صفحه هاش رو ورق زدن و سعی میکردم از هر صفحه ای حداقل یک مطلب رو بخونم.

در آخرین لحظه که پدربزرگ می خواست از خونه بره بیرون تقریبا به زور اون روزنامه رو کشید از دستم بیرون و رفت.فقط چند روز طول کشیدکه اومد پیشم و گفت ازدواج مثل اون کتاب و عشق مثل اون روزنامه می مونه!

یک اطمینان برات درست میکنه که این مرد یا زن مال تو هستش مال خود خودت.اون موقع هست که فکر میکنی همیشه وقت دارم بهش محبت کنم.همیشه وقت هست که دلش رو به دست بیارم.همیشه وقت هست که اشتباهاتم رو جبران کنم.همیشه میتونم شام دعوتش کنم.

اگه الان یادم رفت یک شاخه گل به عنوان هدیه بهش بدم.حتما در فرصت بعدی این کارو میکنم.حتی اگه هرچقدر اون آدم باارزش باشه مثل اون کتاب نفیس و قیمتی اما وقتی که این باور در تو نیست که این آدم مال منه و هر لحظه فکر میکنی که خوب اینکه تعهدی نداره میتونه به راحتی دل بکنه و بره و مثل یه شئ باارزش ازش نگهداری میکنی و همیشه ولع داری که تا جاییکه ممکنه ازش لذت ببری شاید فردا دیگه مال من نباشه.

درست مثل اون روزنامه حتی اگرهم هیچ ارزش قیمتی نداشته باشه...و اینطوره که آدم ها یه دفعه چشماشون رو باز میکنن میبینن که اون کسی رو که یه روز عاشقش بودن از دست دادن و دیگه مال اونها نیست...

و این تفاوت عشق است با ازدواج...